 | |
| |
| |
|
|
De Stichting Grebbelinie in 't Vizier werkt hard aan een nieuwe stek. De vertrouwde boerderij Hoeve de Beek is verkocht, maar dankzij medewerking van veel betrokkenen kan er een doorstart gemaakt worden in de schuur ernaast, dicht(er) bij de loopgraaf waar al jaren rondleidingen worden gedaan. Wie meer wil weten over de voortgang: Grebbelinie-weblog |
|
|
Amersfoort Fotostad daagt jongeren uit om de Grebbelinie tussen Leusden en Spakenburg in beeld te brengen met de mobiele telefoon. Door het filmpje te uploaden dingen ze mee naar een plaats in het bioscoopprogramma Youtube aan de Eem. Op zaterdagavonden vanaf 19 mei zijn de filmpjes op diverse locaties te zien. Zie Amersfoort Fotostad. |
|
|
Het nieuwste nummer van Grebbelinie in Beeld is uit! Het blad van de Stichting Grebbelinie verhaalt deze keer o.a. over de tankversperring bij Leusden, de Grebbelinie in Amersfoort, de hulpverbandplaats van Overberg en een verdwenen kazemat in het Ruisseveen. Donateurs ontvangen Grebbelinie in Beeld thuis. Donateur bent u al vanaf € 15,- per jaar. U kunt de uitgave ook los bestellen... |
|
|
Leesbaar Landschap Leusden heeft haar Grebbelinieprogramma voor 2012 bekendgemaakt. Naast de bekende groepsarrangementen, zijn er ook rondleidingen met lunch op 14 april en 15 september. Bovendien zijn er speciale tochten op de Grebbeliniedagen van 18 en 19 mei, waarbij de Asschatterkeerkade wordt bezocht. Meer informatie vindt u op de website van Leesbaar Landschap Leusden. |
| Heeft u foto's, vragen of suggesties voor de site? Mail naar info@grebbelinie.nl |
De Grebbelinie is een waterlinie tussen de Utrechtse Heuvelrug en de Veluwe, die werd aangelegd in de 18e eeuw. Haar bekendheid ontleent ze echter aan de periode 1939-1940 toen de linie onder de naam Valleistelling de hoofdverdediging vormde van het Nederlandse defensieplan. Na de Tweede Wereldoorlog werden de veelal aarden werken bedekt met een laag groen, die 200 jaar militaire geschiedenis aan het oog onttrok, maar betekenis kreeg als ecologische structuur. Tal van partijen werken momenteel samen om in het gebied de juiste balans te vinden tussen cultuurhistorie, natuurwaarden en recreatie. Deze elementen vormen samen een uiterst boeiende en unieke omgeving die steeds meer toegankelijk en beleefbaar wordt gemaakt.
De belangrijkste kracht ontleende de stelling in de visie van de ontwerpers aan het inunderen van het lage gebied tussen de Grebbeberg en de voormalige Zuiderzee. Aan de voet van de Grebbeberg werd bij de Grebbesluis water uit de Nederrijn ingelaten waardoor een groot gebied, tot de Slaperdijk bij Veenendaal, onder water werd gezet.
Door de sluis bij de Roode Haan in de Slaperdijk te openen kon het water een volgende inundatiekom vullen bij Renswoude. Om te voorkomen dat het water ongecontroleerd zou wegstromen naar het noorden, werden op diverse plaatsen in de linie dwarskaden aangelegd. Deze kaden vormden helaas ook een toegang tot de liniedijk. Daar moest de verdediging zich dus op concentreren. In de loop dan de 18e eeuw werden op die plaatsen aarden verdedigingwerken aangelegd. Deze werken waren verbonden door een liniedijk van Veenendaal tot voorbij Amersfoort. Op deze dijk konden de verdedigers zich teweer stellen tegen de vijand. Bovendien zorgde de dijk ervoor dat het water aan de oostzijde van de linie bleef. Zo was er minder water nodig voor een inundatie en hield de verdediger droge voeten.
